<p>اندازه&zwnj;شناسی به&zwnj;عنوان عاملی مهم و اثربخش در زنجیره تولید، در تسهیل و تسریع فرایندهای صنعتی و تولیدی نقش اساسی ایفا می&zwnj;کند. کنترل کیفیت محصولات تولیدی بدون در نظر گرفتن نقش اندازه&zwnj;شناسی و بهره&zwnj;گیری از تجهیزات دارای قابلیت&zwnj;ردیابی اندازه&zwnj;شناختی امری ناممکن است. هدف این پژوهش، طراحی الگوی راهبردی توسعه کسب&zwnj;وکارهای اندازه&zwnj;شناسی برای رفع مسائل اندازه&zwnj;شناسی ایران و توسعه صنعت اندازه&zwnj;شناسی ملی است. این پژوهش با بهره&zwnj;گیری از روش علم طراحی، مسائل را مبتنی بر نوآوری&not;های جدید و از طریق بهبود عملکرد پدیده&not;های موجود حل می&not;کند. گام&not;های این روش، آگاهی در مورد مسئله، ارائه پیشنهاد، طراحی و توسعه، ارزیابی و جمع&not;بندی است که با به&zwnj;کارگیری خبرگان اندازه&zwnj;شناسی و با روش گروه کانونی و توفان فکری انجام شده&zwnj;است. نتایج پژوهش، خدمات نه&zwnj;گانه اندازه&zwnj;شناسی را شناسایی کرده و الگوی راهبردی توسعه کسب&zwnj;وکارهای اندازه&zwnj;شناسی را در سه لایه توانمندسازها، کاربردها و آثار، نشان داده&zwnj;است. لایه توانمندسازها شامل مؤلفه&zwnj;های سرمایه&zwnj;های سازمانی، اطلاعاتی و انسانی، لایه کاربردها شامل مؤلفه&zwnj;های جامعه، دولت و کسب&zwnj;وکار و لایه آثار متمرکز بر دوازده مؤلفه است که مسئله اساسی اندازه&zwnj;شناسی ایران در سه بعد اجتماعی، اقتصادی و فناوری را تشکیل می&zwnj;دهند. توسعه صنعتی کشور نیازمند توجه به الگوی راهبردی اندازه&zwnj;شناسی فوق در سه بعد اشاره&zwnj;شده و 18 مؤلفه است.</p>

<p>چکیده این مطالعه به بررسی ناهنجاری&zwnj;های هیدروژئولوژیک و هیدروشیمیایی آبخوان دشت بادرود، واقع در جنوب شرق کاشان، پرداخته است. با توجه به تفاوت&zwnj;های قابل&zwnj;توجه در مقادیر املاح و پارامترهای هیدروشیمیایی در بخش&zwnj;های مختلف دشت، احتمال وجود ساختارهای مدفون مانند گسل&zwnj;ها به عنوان عامل ناهنجاری هیدروژئولوژیک وجود دارد؛ از این رو تلاش شده است تا تأثیر ساختارهای تکتونیکی بر منابع آب زیرزمینی و بهبود مدیریت این منابع در دشت بادرود بررسی شود. روش پژوهش شامل جمع&zwnj;آوری داده&zwnj;های هدایت الکتریکی، pH و دما (از 40 نمونه آب زیرزمینی در دو دوره اردیبهشت و تیر 1397) و استفاده از روش&zwnj;های ژئوالکتریک با آرایه شلومبرژه در سه پروفیل و 61 نقطه سونداژ است. تفسیر داده&zwnj;ها با استفاده از نرم&zwnj;افزارهای IPI2win و RES2DINV برای مدل&zwnj;سازی یک&zwnj;بعدی و دوبعدی مقاومت ویژه الکتریکی انجام شده است. نتایج نشان می&zwnj;دهد که آبخوان دشت بادرود از نظر پارامترهای هیدروشیمیایی دارای ناهنجاری&zwnj;های قابل&zwnj;توجهی است که با الگوی جریان آب زیرزمینی همخوانی ندارد. نقشه&zwnj;های مقاومت ویژه ظاهری در عمق&zwnj;های مختلف و مقاطع توموگرافی الکتریکی نشان&zwnj;دهنده وجود حداقل یک مسیر احتمالی گسل در منطقه است که می&zwnj;تواند به&zwnj;عنوان عامل اصلی ناهنجاری&zwnj;های هیدروشیمیایی عمل کند. در آبخوان بادرود، این ناهنجاری ساختاری با تغییرات هیدروشیمی منطبق است و به لحاظ هیدروژئولوژی با تفاوت فاحش آبدهی چاه&zwnj;های آب در اطراف مشخص می&zwnj;شود. این یافته&zwnj;ها بر لزوم توجه به عوامل تکتونیکی در برنامه&zwnj;ریزی و مدیریت منابع آب زیرزمینی تأکید می&zwnj;کند. همچنین با ادغام روش&zwnj;های ژئوالکتریک و تحلیل&zwnj;های هیدروشیمیایی، رویکردی نوین برای شناسایی ساختارهای زمین&zwnj;شناسی مدفون و بررسی اثرات آن&zwnj;ها بر کیفیت و کمیت آب&zwnj;های زیرزمینی ارائه می&zwnj;دهد.</p>

<p>امروزه بانک&zwnj;ها به&zwnj;عنوان مهم&zwnj;ترین عنصر بازار پولی نقش بسیار مهمی را در اقتصاد هر کشور بازی می&zwnj;کنند. اندازه&zwnj;گیری کارایی بانک&zwnj;ها و شناخت سطح کارایی آن&zwnj;ها از اهمیت خاصی برخوردار است. در این مقاله یک رویکرد ترکیبی جدید برای ارزیابی کارایی بانک&zwnj;های دولتی و غیردولتی ارائه شده است که مبتنی بر شاخص&zwnj;های عملکردی استخراج&zwnj;شده از رویکرد کارت امتیازی متوازن (BSC) و روش تحلیل پوششی داده&zwnj;ها (DEA) است. شاخص&zwnj;ها پیش از ارزیابی با استفاده از مفهوم ارزش شاپلی (مبتنی بر تئوری بازی&zwnj;های تعاملی) وزن&zwnj;دهی شده&zwnj;اند. مطالعه حاضر عملکرد بانک&zwnj;های کشور را در دوره چهارساله (۱۳۸۴&ndash;۱۳۸۷) بررسی و کارایی بانک&zwnj;های دولتی و غیردولتی را مقایسه می&zwnj;کند. نتایج نشان می&zwnj;دهد که درصد بانک&zwnj;های کارا در میان بانک&zwnj;های دولتی ۳۶٪ و در میان بانک&zwnj;های غیردولتی ۶۷٪ است که بیانگر تفاوت قابل توجهی در کارایی این دو گروه است. هدف: هدف اصلی ارائه یک رویکرد ترکیبی جدید برای بررسي ارزيابی کارآيي بانك&zwnj;هاي دولتي و غيردولتي بر مبنای شاخص های عملکردی استخراج شده از رویکرد کارت امتیازی متوازن (BSC) و سپس از روش تحلیل پوششی داده&zwnj;ها (DEA) می باشد ضرورت: باتوجه به نقش بانکها در بازارهای مالی و درنتیجه اقتصاد هر کشور، اندازه&zwnj;گیری کارایی بانک&zwnj;ها، شناخت نوع کارایی و سطح کارایی آنها از اهمیت خاصی برخوردار است، زیرا افزایش کارایی بانک&zwnj;ها نه&zwnj;تنها باعث سودآوری آنها مي&zwnj;شود؛ بلکه افزایش رفاه عمومی را نیز بدنبال خواهد داشت. از این&zwnj;رو در سال&zwnj;های اخیر، مطالعات بسیاری درخصوص اندازه&zwnj;گیری کارایی مؤسسات مالی و بخصوص بانک&zwnj;ها، در سطح جهان و به&zwnj;ویژه در آمریکا و کشورهای اروپایی صورت گرفته&zwnj;است. در ایران نیز برخی مطالعات در زمینه تخمین کارایی بانک&zwnj;ها انجام شده&zwnj;است. مطالعه حاضر نیز بر روی صنعت بانکداری کشور به علت نقش منحصربفرد و برجسته آن در بخش مالی کشور متمرکز شده&zwnj;است. در مطالعات انجام شده در اروپا و آمریکا، اغلب با تمرکز بر بروی کارایی هزینه، کارایی بانکها را تحلیل کرده&zwnj;اند. در تحقیقات دیگری که کارایی سود را نیز در کنار کارایی هزینه بررسی کرده&zwnj;اند، سطح ناکارایی سود نسبت به ناکارايی هزینه بیشتر بوده&zwnj;است، این نتایج نشانه&zwnj;هایی از ناکارایی مهمی در طرف درآمد است که یا به علت انتخاب اشتباه ترکیب محصولات و یا به علت برقراری یک سیاست قیمت&zwnj;گذاری نامناسب حاصل شده&zwnj;است.</p>

<p>دانش لغت از جمله علوم ادبی مهمّی است که در فهم متن و برداشت از قرآن و حدیث نقش اساسی دارد. با وجود اهمّیت این دانش، برنامه رسمی حوزه&zwnj;های علمیه هنوز برای آموزش آن جایگاه اختصاصی تعریف نکرده است؛ در نتیجه هر دو بُعد آموزش و پژوهش این دانش با خلأ مواجه است. یکی از پیش&zwnj;نیازها برای رفع این خلأ، استفاده از تجربه آموزشی و پژوهشی فعّالان این عرصه است. نوشته حاضر در مصاحبه با دکتر محمّد ملکی نهاوندی این پرسش را مطرح کرده که حوزه&zwnj;های علمیه در چه ابعادی از دانش لغت دچار خلأ شده است؟ او در پاسخ، ابتدا به تبیین جایگاه واژه&zwnj;شناسی، ضرورت، پیش&zwnj;نیازها، اهداف و وضعیت موجود در واژه&zwnj;شناسی می&zwnj;پردازد. آنگاه فعالیت&zwnj;ها و منابع دانش لغت را در سه حوزه دسته&zwnj;بندی کرده است: مسائل نظری دانش لغت، مفردنگاری&zwnj;ها و مفردشناسی (روش پژوهش در لغت). وی معتقد است منابع حوزوی و دانشگاهی تا حدودی به دو دسته اوّل پرداخته&zwnj;اند امّا دسته سوم مورد غفلت واقع شده است. او در مقام تبیین مفردشناسی، ضمن تعریف آن، به تبیین ارتباط با دو دسته دیگر و نیز روش&zwnj;شناسی لغویان پرداخته است. وی در نهایت، راهکار بهبود وضعیت موجود حوزه&zwnj;های علمیه در زمینه لغت را در دو محور معرّفی می&zwnj;کند: افزایش بینش لغوی و آموزش مراحل مفردشناسی به عموم جامعه حوزوی.</p>

<p>این مصاحبه نگاهی کلان و آسیب&zwnj;شناسانه به سنّت کهن ادبیات عرب و ضرورت پیوند آن با دانش&zwnj;های زبانی نوین دارد. پرسش اصلی آن است که چه گنجینه&zwnj;های مغفول، نزاع&zwnj;های به حاشیه رانده شده و ظرفیت&zwnj;های بالقوه&zwnj;ای در میراث کهن دانش&zwnj;های زبانی جهان اسلام وجود دارد و این میراث، چگونه می&zwnj;تواند در ارتباط نظام&zwnj;مند با مباحث نوین زبان&zwnj;شناسی به چالش&zwnj;های موجود در حوزه قرآن و حدیث پاسخ گوید. ضرورت پرداختن به این پرسش&zwnj;ها از آن روست که تحلیل&zwnj;های زبانی، مبنای بسیاری از گزاره&zwnj;ها و نظریات اسلامی را تشکیل می&zwnj;دهد و غفلت از این سرمایه،&zwnj; حوزه را دچار بحران معرفتی می&zwnj;کند. به عنوان مثال، فقدان آثار نو و پاسخگوی نیاز روز در حوزه تفسیر را می&zwnj;توان یکی از نتایج این بحران و خلأ علمی به شمار آورد. مصاحبه حاضر با نگاهی آسیب&zwnj;شناسانه به جایگاه دانش&zwnj;های زبانی در نظام معرفتی حوزه، برای حلّ این مشکل، نقشه راه ارائه داده و با روایت ناگفته&zwnj;های تاریخ ادبیات، تصویری روشن از ضرورت توجّه ساختارمند به این میراث کهن ترسیم می&zwnj;کند.</p>