سرمقاله
الموضوعات :
1 - استاد فلسفه و رئیس بنیاد حکمت اسلامی صدرا، تهران، ایران
الکلمات المفتاحية: ایران, جنگ تحمیلی, رهبر شهید, ملت مبعوث,
ملخص المقالة :
ما در دوران تاریخی عجیبی زندگی میکنیم. یکی از عجیبترین آنها، حوادث شگفتانگیز و بیسابقه در تاریخ است که پس از شهادت رهبر شهید، در ایران و در منطقه روی داد؛ شور بیحد و حصر قلبی و عملییی که در دل نزدیک به هشتاد میلیون جمعیت ایرانی افتاد و غوغایی محبتآمیز و عاشقانه نسبت به آن رهبر شهید بروز کرد و زن و مرد و کودکان را به عرصههای شهری و خیابانها و میدانها کشاند. شگفتی دیگر و بیشتر، بمناسبت تشییع پیکر مصدوم آن شهید بود که نهفقط در برخی شهرهای ایران ـتهران، قم و مشهدـ با ده میلیون یا بیشتر تشییعکنندهیی برگزار شد که بر سر و سینه میزدند و تصاویر رهبر شهید و رهبر جدید و پرچم سرخ انتقام را در دست داشتند، بلکه حتی در شهرهای نجف و کربلای شریف هم ملت همسایة ما، عراق، همین احساس و عمل را از خود نشان میدادند و از جان و عمق دل برای شهید ما عزاداری میکردند. پیش از حادثة تشییع نیز این ملت رشید و دلاور با راهپیماییهای دامنهدار شبانة خود در میدانهای شهر، بانگیزة حمایت و پشتیبانی از رزمندگان میدان جنگ ـکه مرگ بر سر دشمنان ایران میریزندـ چشم جهانیان را خیره کرده بود و از اینهمه رشد و پایداری تعجب میکردند و آن را تحسین مینمودند. هر روانشناس و جامعهشناسی که در پی کشف علت این انگیزش اجتماعی فراگیر باشد، ناگزیر به این چند علت تسلیم میشود. اول، تأثیر تربیت ویژه و بیمانند مکتب حسینی شیعه که با نجابت و اصالت تاریخی چندهزار سالة مردم این سرزمین آمیخته شده و ملت را در میان ملل دیگر، پرچمدار عدالت و آزادی و حفظ استقلال نموده است. دوم، پیوند تاریخی روحانیت شیعی با مردم و پشتیبانی آنها از استقلال این کشور؛ که از برکت این پیوند و نقش الهی روحانیت ایران در طول دو قرن اخیر، استعمار همهجانبة غرب در ایران ناکام مانده است. واقعة قرارداد تنباکو و نفت و آنچه امروز میگذرد، نمونههای مشهود ثمرات این پیوند هستند. در همة دورانها در ایران مردم روحانیت را پناهگاه امن و پدر معنوی خود میدانستند و روحانیت نیز همواره در همة سطوح جامعه نقش و احساس پدری داشته است. تلاش بیش از شش دهة پهلویها نتوانست این رابطة عاطفی را از بین ببرد؛ گرچه گاه آن را تضعیف کردند. اما شهادت رهبر شهید در این ایام نشان داد که چه رابطة عاطفی و روحی نزدیکی بین مردم کشور و آن رهبر شهید وجود داشته است. حاصل این روابط پیچیده فرهنگی و عاطفی در ملت ایران و رشادت میدانی و حیاتیش، و پیوند روحانیت و معنویت و تمدن تاریخی، علاوه بر حفظ و دوام استقلال کشور، سبب شده که جمهوری اسلامی ایران در میان ملل دیگر، جایگاهی بلند و عزت یافته و مقام رهبری و امامت سیاسی و اخلاقی ملل را بدست بیاورد.
خامنهای، سیدمحمد (1405) سرمقاله، خردنامه صدرا، شماره 124.
