رابطه شخصیت فعال و جو عاطفی خانواده با بهزیستی روانشناختی دانشجویان: نقش میانجی خودتنظیمی رفتاری
الموضوعات : روانشناسی
فاطمه دادوند
1
,
محبوبه فولادچنگ
2
1 - دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی، گروه روانشناسی تربیتی، واحد شیراز، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
2 - دانشیار روانشناسی، گروه روانشناسی تربیتی، واحد شیراز، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
الکلمات المفتاحية: شخصیت فعال, جو عاطفی خانواده, خودتنظیمی رفتاری, بهزیستی روانشناختی, دانشجویان.,
ملخص المقالة :
هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش شخصیت فعال و جو عاطفی خانواده در بهزیستی روانشناختی دانشجویان با میانجیگری خودتنظیمی رفتاری بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان کارشناسی دانشگاه شیراز بود که از میان آنها، ۳۰۰ نفر به روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده شامل مقیاس شخصیت فعال (باتمن و کرانت، ۱۹۹۳)، پرسشنامه جو عاطفی خانواده (هیلبرن، ۱۹۶۴)، فرم کوتاه خودتنظیمی رفتاری (میلر و براون، ۱۹۹۹) و مقیاس بهزیستی روانشناختی (ریف، ۱۹۸۹) بود. دادهها با استفاده از مدلیابی معادلات ساختاری و آزمون بوتاسترپ و با بهرهگیری از نرمافزارهای SPSS-24 و AMOS-24 تحلیل شدند. نتایج نشان داد که اثر مستقیم شخصیت فعال و جو عاطفی خانواده بر بهزیستی روانشناختی، و همچنین اثر آنها بر خودتنظیمی رفتاری معنیدار است. افزون بر این، مسیرهای غیرمستقیم این دو متغیر بر بهزیستی روانشناختی از طریق خودتنظیمی رفتاری نیز از نظر آماری معنیدار بودند. یافتههای این پژوهش بر اهمیت نقش عوامل فردی و خانوادگی در ارتقای بهزیستی روانشناختی دانشجویان تأکید دارد. بر این اساس، تقویت ویژگیهای شخصیتی همچون شخصیت فعال و بهبود فضای عاطفی خانواده میتواند از طریق افزایش مهارت خودتنظیمی، زمینهساز ارتقای سلامت روانی در دانشجویان باشد.
