رابطهی سیستمهای مغزی رفتاری با اعتیاد به گوشیهای هوشمند در دانشجویان: نقش میانجی سبک دلبستگی
الموضوعات : روانشناسییگانه محمدی تهرودی 1 , مجتبی رجب پور 2
1 - دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران.
2 - استادیار گروه روانشناسی، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران.
الکلمات المفتاحية: سیستمهای مغزی رفتاری, سبک دلبستگی, اعتیاد به گوشی هوشمند, دانشجو,
ملخص المقالة :
هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی رابطهی سیستم های مغزی رفتاری با اعتیاد به گوشی های هوشمند در دانشجویان: نقش میانجی سبک دلبستگی بود. روش تحقیق مطالعه حاضر از نوع توصیفی همبستگی با رویکرد معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد سمنان بود. از روش نمونهگیری در دسترس استفاده شده و نمونهای به حجم ۳۵۱ نفر بر اساس جدول مورگان انتخاب گردید. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش شامل مقیاس سیستمهای مغزی/رفتاری (BIS, BAS)، پرسشنامه اعتیاد به تلفن همراه ژائو و پرسشنامه سبک دلبستگی کولینز و رید (RAAS) است که به صورت خودگزارشی توسط شرکتکنندگان تکمیل شد. برای تحلیل دادهها از طریق نرمافزارهای SPSS و AMOS با استفاده از آزمونهای نرمالیتی، همبستگی پیرسون و معادلات ساختاری انجام شد. یافتهها نشان دادند که سیستم بازداری رفتاری با اعتیاد به گوشیهای هوشمند رابطهی مثبت و سیستم فعالساز رفتاری با اعتیاد به گوشیهای هوشمند رابطهی منفی دارد. همچنین، سبکهای دلبستگی نزدیکی و اضطرابی به ترتیب با اعتیاد به گوشیهای هوشمند رابطهی منفی و مثبت داشتند. مدل ساختاری پژوهش تأیید کرد که سبکهای دلبستگی به عنوان میانجی در رابطهی بین سیستمهای مغزی رفتاری و اعتیاد به گوشیهای هوشمند عمل میکنند. نتایج این پژوهش نشان میدهد که سیستمهای مغزی رفتاری و سبکهای دلبستگی نقش مهمی در اعتیاد به گوشیهای هوشمند ایفا میکنند. این یافتهها میتوانند به توسعهی مداخلات روانشناختی برای کاهش اعتیاد به گوشیهای هوشمند و بهبود سلامت روان دانشجویان کمک کنند.
