اثربخشي پارادوکس درماني بر نشانه هاي اضطراب در بيماران ديابتي
الموضوعات : روانشناسی
بهار رفیع زاده
1
,
محمدعلی بشارت
2
,
حجت الله فراهانی
3
1 - گروه روان شناسی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران؛
2 - گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 - گروه روان شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران؛
الکلمات المفتاحية: پارادوکس درمانی, نشانه های اضطراب, دیابت,
ملخص المقالة :
بیماری مزمن دیابت به عنوان بیماری که شیوع آن در جهان رو به گسترش است، مبتلایان را با چالشهای روانشناختی متعددی مواجه میکند که یکی از مهمترین آنها، ابتلا به انواع اختلالات اضطرابی میباشد. از طرف دیگر پارادوکس درمانی به عنوان روش درمانی ساده، کارآمد، کوتاه مدت و اقتصادی در درمان اختلالات اضطرابی شواهد پژوهشی متعددی دارد. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی پارادوکس درمانی بر نشانههای اضطراب در بیماران دیابتی بود. روش پژوهش شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون و دوره پیگیری یک ماهه و سه ماهه بود. بدین منظور 36 بیمار دیابتی مضطرب با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند. شرکتکنندگان در پژوهش پرسشنامه ی اضطراب بک (BAI) را تکمیل کردند. پارادوکس درمانی در شش جلسه و هر دو هفته یک بار برای همه شرکت کنندگان اجرا و تجزیه و تحلیل دادههای پژوهش با آزمون تحلیل واریانس آمیخته انجام شد. یافتههای پژوهش نشان دادند که پارادوکس درمانی نشانههای اضطراب را در افراد دیابتی کاهش میدهد، همچنین در پیگیری یک ماه و سه ماه بعد نیز شواهدی مبنی بر بازگشت نشانهها وجود ندارد. بر اساس یافتههای این پژوهش میتوان نتیجه گرفت که پارادوکس درمانی می تواند به عنوان روشی موثر برای کاهش نشانههای اضطراب در بیماران دیابتی به کار گرفته شود.
