بررسي توان جذب فناوري در اقتصاد ايران
الموضوعات : انتقال فناوري و تجاريسازي پژوهشبهزاد سلمانی 1 , فیروز فلاحی 2 , پرویز محمدزاده 3 , اکبر انرجاني خسروشاهي 4
1 - دانشگاه تبریز
2 - -
3 - -
4 - -
الکلمات المفتاحية: جذب فناوری, بهرهوری کل عوامل, تحقیق و توسعه, سرمایه انساني, اقتصاد.,
ملخص المقالة :
امروزه اين طور بيان ميشود كه صرفاً تكيه بر سرمايه فيزيكي و نيروي كار به عنوان منابع اصلي رشد اقتصادي، باعث ميشود كشور در روند توسعه پايدار نسبت به ساير كشورها عقبتر حركت كند. بهبود بهرهوری از طریق پیشرفتهای فناوری تنها راهی است که تضمین تداوم رشد اقتصادی را به دنبال دارد. بنابراين، مطالعه بالقوه اقتصاد از نوآوريهاي فناورانه و ظرفيت جذب فناوري به منظور تخصيص منابع كمياب مؤثر و مهم است. در اين راستا هدف اصلی این مطالعه بررسی توانایی جذب فناوری خارجی در اقتصاد ایران میباشد. برای این منظور، فرضیه قدرت جذب فناوری تیکسیرا و فورتونا (2010) با دادههای آماری ایران در طی دوره 1347 تا 1390 آزمون شد. بر اساس این نظریه، وجود سرمایه انسانی مناسب باعث میشود تا فناوری ناشی از سرمایهگذاری مستقیم خارجی، واردات کالاهای سرمایهای و قراردادهای همکاری بین کشورها بیشتر و بهتر جذب اقتصاد شود. ضمناً هرچه بخش تحقیق و توسعه قویتر باشد، این جذب بیشتر خواهد بود. نتایج حاصل از تخمین مدل به روش همجمعی جوهانسن و جوسیلیوس حاکی از مثبت و معنیدار بودن امکان جذب فناوریهای خارجی به واسطه وجود سرمایه انسانی مناسب در ایران میباشد. در حالی که امکان جذب فناوری از کانال تحقیق و توسعه معنادار نبوده و تأثير معناداری بر سطح فناوری در ایران نمیتواند داشته باشد. در مجموع اقتصاد ایران به طور عمده توانایی جذب فناوری از طرف سه مؤلفه مهم جذب را دارا میباشد.
aaa
