سازمان شانگهاي و امنيت آسياي مركزي
الموضوعات : Research in Theoritical Politics
1 - حقوق و علوم سیاسی
الکلمات المفتاحية: ایران امنيت منطقهاي ازبكستان امريكا تروریسم چين روسيه سازمان شانگهاي قرقيزستان قزاقستان,
ملخص المقالة :
ايران در سال 1384 به صورت عضو ناظر، به عضويت سازمان شانگهای درآمد. اين موضوع با در نظر داشتن اهداف شكلگيري اين سازمان و روند تحولات آن بحثهاي جدي دربارة نحوة همكاري ايران با اين سازمان مطرح ساخته است. مجمع شانگهاي يا شانگهاي ـ 5 ابتدا براي حل و فصل مسائل امنيتي و مرزي ميان چين و روسيه و كشورهاي آسياي مركزي (غير از ازبكستان و تركمنستان) ايجاد شد. با پيوستن ازبكستان به اين مجمع به سطح سازمان ارتقا يافت. هر چند در روند تحولات مربوط به اين همكاري امنيتي منطقهاي، تغييرات مهمي شكل گرفته و مسائل اقتصادي نيز مطرح شده، ولي اساساً اين سازمان به مباحث و مشكلات امنيتي ـ نظامي توجه داشته است. سؤال اصلی مقاله این است که «سازمان شانگهای چه نقشی در تأمین امنیت آسيای مرکزی ایفا میکند؟» در اين مقاله روند دگرگونيهاي ايجاد شده در اين سازمان بررسي ميشود تا نقش آن در تأمین امنيت آسياي مركزي روشن شود.
