مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری فصلنامه علمی توانمندی روان شناختی 1 4 2026 8 20 The Relationship of Compassion Fatigue and Tolerance of Ambiguity in Emotional Exhaustion among Healthcare Workers بررسی رابطه خستگی از شفقت و تحمل ابهام با خستگی هیجانی در پرسنل کادر درمان fa فاطمه سادات صمصام شریعت آزاد نجف آباد فاطمه سادات صفایی نجف آباد سارا طاهری زاهدان 2025 4 12 <p>The aim of the present study was to investigate the Relationship of compassion fatigue and tolerance of ambiguity in emotional exhaustion among healthcare personnel. This study employed a descriptive, correlational, cross-sectional design and was conducted in the summer of 2024. The statistical population consisted of all healthcare workers employed in medical and healthcare clinics in the city of Isfahan. To this end, four clinics were randomly selected, and all staff members—including physicians, nurses, nurse aides, midwives, and anesthesia, operating room, radiology, and laboratory technicians—were invited to participate. Ultimately, the study was conducted with a sample of 100 healthcare personnel working in the aforementioned departments. Data were collected using the Compassion Fatigue Scale (Figley, 2000), the Tolerance of Ambiguity Scale (McLain, 2008), and the Emotional Exhaustion Scale (Chen et al., 2019). Data were analyzed using the Statistical Package for the Social Sciences (SPSS), version 26, at both descriptive and inferential levels. The results revealed a significant positive relationship between compassion fatigue and emotional exhaustion, as well as a significant negative relationship between tolerance of ambiguity and emotional exhaustion among healthcare personnel. Overall, the findings indicate that compassion fatigue directly increases emotional exhaustion in healthcare workers, while low tolerance of ambiguity exacerbates this process, underscoring the need for supportive and educational interventions to enhance their emotional resilience.</p> <p>هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه خستگی از شفقت و تحمل ابهام با خستگی هیجانی در پرسنل کادر درمان بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود که به صورت مقطعی در تابستان 1403انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه افراد شاغل در عرصه مراقبتهای بهداشتی – درمانی کلینیک های شهر اصفهان بود. بدین منطور 4 کلینیک سطح شهر اصفهان به طور تصادفی انتخاب شد و از تمامی کارکنان آن (متشکل از پزشک، پرستار، بهیار، ماما و تکنسین های هوشبری، اتاق عمل ، رادیولوژی و آزمایشگاه) برای شرکت در مطالعه دعوت به عمل آمد و در نهایت، مطالعه حاضر با شرکت 100 نفر از پرسنل شاغل در بخشهای مذکور انجام شد. همچنین برای گردآوری اطلاعات پرسشنامههای خستگی از شفقت (فیگلی، 2000)، تحمل ابهام (مکلین، 2008) و خستگی هیجانی (چن و همکاران، 2019)، به کار برده شد. داده&zwnj;هاي پژوهش با استفاده از بسته آماری برای علوم اجتماعی نسخه 26 در سطح توصيفي و استنباطي تحليل شده است. نتایج پژوهش حاکی از وجود رابطه مستقیم و معنی دار بین خستگی از شفقت با خستگی هیجانی و رابطه معکوس و معنی دار بین تحمل ابهام و خستگی هیجانی پرسنل کادر درمان میباشد و با توجه به یافته¬های پژوهش خستگی از شفقت مستقیماً خستگی هیجانی را در کادر درمان افزایش می&zwnj;دهد، در حالی که تحمل پایین ابهام این فرآیند را تشدید کرده و نیازمند راهکارهای حمایتی و آموزشی برای بهبود تاب&zwnj;آوری هیجانی آنان است.</p>

http://psycapability.ir/fa/Article/Download/53911