مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری مطالعات اجتماعی گردشگری 2382-9664 3 6 2016 6 21 The effect of religious tourism on quality of life and social capital of rural households (Case Study: Bardy village, Dehloran County). تأثیر گردشگري مذهبی بر کیفیت زندگی و سرمایه اجتماعی خانوارهای روستایی (مطالعه موردي: روستاي بردی؛ شهرستان دهلران) 1 10 fa جواد علی‌بیگی 2017 1 7 Religious tourism is one of the oldest forms of tourism that has been considered by human beings which caused changes in the quality of life and social capital of the host society through changes between their interactions. This phenomenon is more obvious in third world countries’ rural areas that are experiencing their early stages of tourism development. Accordingly, the aim of this study is to investigate the effect of religious tourism on quality of life and social capital of rural households in Bardi village, Dehloran County. This is an applied research, which benefits from descriptive and analytical method. The data were collected by means of a questionnaire, interviews, observation and desk research while data analysis was done through descriptive and inferential statistics method (Friedman and Wilcoxon tests). The study population was 165 households and 857 people of Bardy village according to 2011 census. Accordingly 102 households were chosen as sample size based on Cochran formula. Research findings show that religious tourism has affected and improved their quality of life in all aspects, including social, environmental (higher than average) and economical, physical (on average), also research findings regarding the social capital component shows that, after the expansion of religious tourism, social participation, social networks and social cohesion has improved, but the aspect of social trust has been reduced dramatically. گردشگری مذهبی یک از کهن ترین انواع گردشگری می‌باشد که از دیرباز مورد توجه بشر واقع شده است و از طریق تغییر در کنش‌هاي متقابل میان انسان‌‎ها تحولاتی را در کیفیت زندگی و سرمایه‌های اجتماعی جامعه میزبان ایجاد می‌کند. این امر به خصوص در نواحی روستایی کشورهاي جهان سوم که مراحل اولیه توسعه گردشگري را سپري می‌کند داراي نمود بیشتري می‌باشد. بر همین اساس، هدف تحقیق حاضر، بررسی اثرات گردشگري مذهبی بر کیفیت زندگی و سرمایه اجتماعی خانوارهای روستایی در روستای بردی از توابع شهرستان دهلران می‌باشد. نوع تحقیق کاربردي، روش تحقیق توصیفی و تحلیلی، روش گردآوري اطلاعات کتابخانه‌اي و میدانی و روش تجزیه و تحلیل اطلاعات به صورت آمار توصیفی و استنباطی (آزمون‌های فریدمن و ویلکاکسون) صورت گرفته است. جامعه آماري تحقیق، شامل خانوارهاي روستاي بردی که طبق سرشماري سال 1390، داراي 165 خانوار و 857 نفر جمعیت می‌باشد، طبق فرمول کوکران تعداد 102 خانوار به‌ عنوان حجم نمونه بهدست آمد. یافته‌هاي تحقیق نشان می‌دهد، گردشگري مذهبی در مؤلفه کیفیت زندگی در تمامی ابعاد اعم از اجتماعی، زیست محیطی (در حد بالاتر از متوسط) و اقتصادی، کالبدي (در حد متوسط)، بهبود وضعیت کیفیت زندگی خانوارهاي روستاهاي مورد مطالعه به همراه داشته است، همچنین یافته‌هاي تحقیق در ارتباط با مؤلفه سرمایه اجتماعی نشان می‌دهد، بعد از گسترش گردشگري مذهبی در بعد مشارکت اجتماعی، شبکه‌های اجتماعی و انسجام اجتماعی بهبود داشته، اما در بعد اعتماد اجتماعی، بعد از گسترش گردشگري مذهبی از سطح این بعد کاسته شده است. http://localhost:44365/fa/Article/Download/35133