مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری پژوهش های معماری نوین 2820-9818 1 2 2022 2 5 Presenting a Practical Model for Designing Happy Habitable Urban Places with the Approach of Improving the Quality of Life in Tajrish District. ارائه مدل کاربردی طراحی فضاهای شهری زیست¬پذیر شاد با رویکرد ارتقای کیفیت زندگی در محله تجریش 63 83 fa هما رمضانی کیانوش حسنی دانشگاه آزاد اسلامی واحد یادگار امام خمینی (ره) – شهرری 2021 11 1 <p>Today, in most developed countries, habitability is discussed as a principle in the context of sustainability. It is also argued that viability assessment can help implement new urban plans by providing a descriptive method for assessing urban environments and their quality, and varied approaches. Living quality is one of the main concepts of urban design, which has practical and theoretical importance. In this research, an attempt was made to formulate a theoretical framework to explain the concept of happiness in the environment by analyzing the scope of Tajrish and placing a policy for creating happy environments. Then, by introducing and recognizing its constituent components, a model should be presented in order to extract solutions called design policies. Therefore, after reviewing the quality indicators through selected criteria related to happiness, they have been studied in four influential dimensions. By measuring the extracted situation, the results showed that in addition to the three main stages of knowing the current situation, knowing the future ahead, the connection between the past and the future, which in urban culture is called livability, the fifth phase of analysis with three main components including, Identity, structure, and meaning have emerged that will be responsive to the policies of the four main dimensions.</p> <p>امروزه در اکثر کشورهای توسعه&zwnj;یافته زیست پذیری به&zwnj;عنوان یک اصل در چهارچوب پایداری موردبحث قرار می&zwnj;گیرد. همچنین استدلال می&zwnj;شود که ارزیابی زیست&zwnj;پذیری، می&zwnj;تواند با ارائه یک روش قابل توصیف، برای ارزیابی محیط&zwnj;های شهری و کیفیت آن&zwnj;ها، با رویکردهای گوناگون به اجرای برخی از برنامه&zwnj;های جدید شهری کمک کرد. ﮐﯿﻔﯿﺖ ﯾﮑﯽ از ﻣﻔﺎﻫﯿﻢ ﻣﺤﻮری ﻃﺮاﺣﯽ ﺷﻬﺮی ﺑﻮده که از اﻫﻤﯿﺖ ﻧﻈﺮی و عملی ﻓﺮاواﻧﯽ ﺑﺮﺧﻮردار است در ﭘﮋوﻫﺶ ﺣﺎﺿﺮ باهدف ﺗﺤﻠﯿﻞ ﻋﻮاﻣﻞ ﻣﺆﺛﺮ ﺑﺮ تحقق&zwnj;پذیری ﺷﻬﺮ ﺷﺎد و ﺗﺒﯿﯿﻦ اﻟﮕﻮي دﺳﺘﯿﺎﺑﯽ ﺑﻪ آن&zwnj; که دارای ماهیت توسعه&zwnj;ای-کاربردی است، تلاش بر این بود با تجزیه&zwnj;وتحلیل فضای مکانی یعنی محدوده تجریش و قرار دادن خط&zwnj;مشی برای ایجاد محیط&zwnj;های شاد به تدوین یک چهارچوب نظری جهت تبیین مفهوم شادی در محیط پرداخته و با معرفی و بازشناسی مؤلفه&zwnj;های سازنده آن مدلی ارائه گردد تا به&zwnj;واسطه از آن راهکارهایی با عنوان سیاست&zwnj;های طراحی استخراج شود. لذا پس از مرور شاخص&zwnj;های کیفیت و از طریق معیارهای برگزیده مرتبط با شادی، به بررسی شاخصه&zwnj;ها در چهار بعد تأثیرگذار پرداخته&zwnj;شده است که با تکیه&zwnj;بر فن تهران (فنون چشم&zwnj;انداز سازی) به&zwnj;صورت قرار دادن چکیده&zwnj;ای از مطالعات، در چهارچوب مفهومی پیشنهادی فن مذکور، ساماندهی شده و پس از سنجش وضعیت استخراج&zwnj;شده نتایج حاکی از آن بود که علاوه بر سه مرحله اصلی شناخت وضعیت موجود، شناخت آینده پیش رو، اتصال میان گذشته و آینده که در فرهنگ شهرسازی با عنوان زیست پذیری یاد می&zwnj;شود، فاز پنجم تحلیل با سه مؤلفه اصلی، هویت، ساختار و معنا به میان آمده که پاسخگو به سیاست&zwnj;های چهار بعد اصلی خواهد بود.</p> http://arch.fatemiyehshiraz.ac.ir/fa/Article/Download/33999