مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری مدیریت فردا 2228-6047 20 66 2021 9 19 Optimization of Knowledge Exchange in Industrial Cluster by Goal Programming Case Study: Golestan Animal Feed Industrial Cluster بهينه‌سازي تبادل دانش در خوشه صنعتي به روش برنامه‌ريزي آرماني مطالعه موردي خوشه صنعتي خوراک دام گلستان 345 360 fa حمیدرضا دزفولیان دانشگاه بوعلی سینا پروانه سموئی دانشگاه بوعلی سینا 2019 8 25 Knowledge as a strategic resource in organizations is a major and effective factor in creating and sustaining competitive advantage. In industrial clusters, which include a set of organizations with similar field of activities, there is a joint effort among members to save resources and enhance their competitive ability. One of these joint activities is the exchange of knowledge among the members, which reduces the cost of knowledge acquisition, increasing collaboration between companies, the ability to innovate and strengthen their competitive ability. In this paper, a goal programming model for the process of knowledge exchange in industrial clusters has been presented based on the data of industrial cluster of animal feed, poultry and aquaculture in Golestan and its results have been analyzed. Achieving the ideal degree of knowledge in the cluster and the amount of budget assigned are considered as two model ideals. In this model, for the process of knowledge exchange, there are two types of presence and non-attendance methods that have significant differences in terms of cost and duration of the transfer. Analyzing the model parameters and examining the results shows that the use of both face-to-face and non- attendance methods for the exchange of knowledge enables companies to flexibly participate in the process according to their working conditions and resources. It also provides better understanding to cluster managers in order to be able to make better decisions and planning in order to achieve greater returns from the knowledge transfer process, based on existing resources and goals. دانش به عنوان يک منبع استراتژيک در سازمان‌ها، عامل اصلي و موثري در ايجاد و تداوم مزيت رقابتي در آنهاست. در خوشه‌هاي صنعتي که شامل مجموعه‌اي از سازمان‌ها با زمينه فعاليت مشابه است، بين اعضا فعاليت‌هاي مشترکي به منظور صرفه‌جويي در منابع و تقويت توان رقابتيشان انجام مي‌شود. يکي از اين فعاليت‌هاي مشترک تبادل دانش بين اعضاست که باعث کاهش هزينه کسب دانش، افزايش همکاري بين شرکت‌ها، توانايي نوآوري و تقويت توان رقابتي آنها مي‌شود. در اين مقاله يک مدل برنامه‌ريزي آرماني براي فرآيند تبادل دانش در خوشه‌هاي صنعتي ارائه شده است که بر اساس داده‌هاي خوشه صنعتي خوراک دام، طيور و آبزيان گلستان پياده‌سازي و نتايج حاصل از آن مورد تحليل قرار گرفته است. رسيدن به درجه ايده‌آل دانش در خوشه و ميزان بودجه تعيين شده به عنوان دو آرمان مدل در نظر گرفته شده‌اند. در اين مدل براي فرآيند تبادل دانش دو شيوه حضوري و غيرحضوري در نظر گرفته شده که به لحاظ هزينه و طول دوره انتقال تفاوت‌هاي قابل ملاحظه‌اي دارند. تحليل پارامترهاي مدل و بررسي نتايج حاصل نشان مي‌دهد، استفاده از دو شيوه حضوري و غيرحضوري براي تبادل دانش اين امکان را براي شرکت‌ها فراهم مي کند که با توجه به شرايط کاري و منابع دردسترس خود به شکلي منعطف بتوانند، ميزان مشارکت خود را در فرآيند تبادل دانش بهبود بخشند. همچنين به مديران خوشه درک بهتري مي‌دهد تا قادر باشند با توجه به منابع موجود و اهداف تدوين شده، تصميم‌گيري ‌و برنامه‌ريزي‌ بهتري براي دستيابي به بازدهي بيشتر از فرايند تبادل دانش داشته باشند. http://modiriyatfarda.ir/fa/Article/Download/26328