دیوید بناتار؛ بیمعنایی کیهانی و اخلاقی نبودن فرزندآوری
محورهای موضوعی : کلام اسلامیعلیرضا ال بویه 1 , محمد محابی نژاد قویدل 2
1 - استادیار پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، قم، ایران
2 - دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه اخلاق وتربیت، دانشکده فلسفه و اخلاق، دانشگاه باقرالعلوم(ع)، قم، ایران
کلید واژه: معنای زندگی, دیوید بناتار, معنای کیهانی, آنتی ناتالیسم, زایش ستیزی.,
چکیده مقاله :
دیوید بناتار بهعنوان یکی از مدافعان سرسخت زایش ستیزی، در کتاب مخمصه انسانی، زندگی انسان را از دو منظر کیهانی و زمینی مورد ارزیابی قرار میدهد. او معتقد است که انسان و فعالیتهای او از منظر کیهانی، فاقد هرگونه معنا هستند و در نتیجه، زندگی بشر در مقیاس کیهانی هیچ اهمیتی ندارد. بناتار بر این باور است که این فقدان معنا واقعیتی تلخ است که باید به طور صادقانه پذیرفته شود. یکی از پیامدهای دیدگاه بدبینانه بناتار در موضوع فقدان معنای کیهانی، دفاع او از مسئله زایشستیزی است. آنتیناتالیسم یا زایشستیزی دیدگاهی است که فرزندآوری و تولید نسل جدید را اقدامی غیراخلاقی و زیانبار میداند. بناتار در توجیه این دیدگاه از دلایل متعددی بهره میبرد که یکی از مهمترین آنها بیمعنایی کیهانی حیات بشر است. در این مقاله، استدلالهای بناتار مورد نقد قرار گرفته و تلاش شده است نشان داده شود که ارتباط میان بیمعنایی کیهانی و زایشستیزی آنگونه که او ادعا میکند، منطقی و منسجم نیست. همچنین رویکرد دوگانه بناتار در مواجهه با مسائلی همچون ارزشهای اخلاقی و خودکشی نیز مورد برسی و نقد قرار گرفته است.
David Benatar, as a prominent proponent of antinatalism, examines human life from both cosmic and earthly perspectives in his book The Human Predicament. He asserts that human existence and activities, from a cosmic viewpoint, are entirely devoid of meaning, rendering human life insignificant on a universal scale. According to Benatar, this lack of meaning represents a bitter truth that must be accepted honestly. One implication of Benatar's pessimistic view on cosmic meaninglessness is his defense of antinatalism. Antinatalism argues that procreation and bringing new generations into existence are unethical and harmful. Benatar supports this stance with several arguments, among which the most crucial is the cosmic meaninglessness of human life. This article critically evaluates Benatar's reasoning and aims to show that the connection between cosmic meaninglessness and antinatalism, as he claims, is neither logical nor consistent. Moreover, Benatar's dualistic approach to issues such as moral values and suicide is also examined and critiqued.
Benatar, D. (2006). Better never to have been: The harm of coming into existence. Clarendon Press ; Oxford University Press.
Benatar, D. (2017). The human predicament: A candid guide to life’s biggest questions. Oxford University Press.
Benatar, D. (2022). Misconceived: Why These Further Criticisms of Anti-natalism Fail. The Journal of Value Inquiry, 56(1), 119–151. https://doi.org/10.1007/s10790-022-09890-w
Benatar, D., & Metz, T. (2021). Conversations About the Meaning of Life (M. Oppenheimer & J. Werbeloff, Eds.). Obsidian Worlds Publishing.
Benatar, D., & Wasserman, D. (2015). Debating Procreation: Is It Wrong to Reproduce? (1st ed.). Oxford University Press. https://global.oup.com/academic/product/debating-procreation-9780199333547
Cioran, E. M. (1996). On the Heights of Despair (I. Zarifopol-Johnston, Trans.). University of Chicago Press.
Goetz, S., & W. Seachris, J. (2020). What is this thing called The Meaning of Life? Routledge.
Laertius, D. (1925). Lives of Eminent Philosophers. Harvard University Press.
Schopenhauer, A. (1966). The world as will and representation (P. E. F. J, Trans.). Dover Pub.
Seachris, J. (2019). From the meaning triad to meaning holism: Unifying life’s meaning. Human Affairs, 29(4), 363–378. https://doi.org/10.1515/humaff-2019-0031
Singer, P. (1995). How Are We to Live?
Umberson, D., & Gove, W. R. (1989). Parenthood and Psychological Well-Being: Theory, Measurement, and Stage in the Family Life Course. Journal of Family Issues, 10(4), 440–462. https://doi.org/10.1177/019251389010004002
