کد اخلاقی برای سیستم‌های هوشمند
محورهای موضوعی : اخلاق و تربیت اسلامیسید علی هاشمی 1 , عباس ابراهیمی 2
1 - دانش آموخته دکتری رشته فلسفه علم و فناوری پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
2 - استادیار پژوهشی، دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی، تهران، ایران.
کلید واژه: کدهای اخلاقی, سیستم‌های هوشمند, پیامدهای سیستم¬های هوشمند, , زیست‌بوم ایرانی-اسلامی.,
چکیده مقاله :
با پیشرفت‌های روزافزون تکنیک‌های هوش مصنوعی و افزایش قابل توجه امکانات سخت‌افزاری و سرعت پردازش اطلاعات توسط سیستم‌های رایانه‌ای، امکان حضور گسترده سیستم‌های هوشمند در بسیاری از عرصه‌ها فراهم شده است. با این حال، از آنجا که تمامی ابزارآلات تکنولوژیک، از جمله سیستم‌های هوشمند، پیامدهای جسمی، اخلاقی-اجتماعی و فرهنگی خاصی دارند، بررسی و مداقه در پیامدهای این نوع سیستم‌ها ضروری می‌باشد و باید در حد امکان این پیامدها تعدیل گردد. این مقاله با استفاده از روش تحقیق کتابخانه‌ای تحلیلی به شناسایی ذینفعان و افراد مرتبط با سیستم‌های هوشمند می‌پردازد و در ادامه آسیب‌ها و چالش‌های مرتبط با هر لایه را شناسایی می‌کند. سپس مبتنی تحلیل آن از منظر فلسفه تکنولوژی و زیست‌بوم ایرانی-اسلامی، کدهای اخلاقی مرتبط با سیستم‌های هوشمند در چهار سطح سیاست‌گذاران، طراحان، کاربران و خود سیستم‌ها ارائه می‌شود تا از پیامدهای منفی پیشگیری گردد.
With the continuous advancements in artificial intelligence techniques and the significant increase in hardware capabilities and processing speeds of computing systems, the widespread presence of intelligent systems in various fields has become possible. However, since all technological tools, including intelligent systems, have specific physical, ethical-social, and cultural consequences, it is essential to examine and reflect on the implications of such systems, and efforts should be made to mitigate these consequences as much as possible. This article employs an analytical library research method to identify stakeholders and individuals related to intelligent systems, subsequently identifying the harms and challenges associated with each layer. It then presents ethical codes related to intelligent systems from the perspective of technology philosophy and the Iranian-Islamic ecosystem at four levels: policymakers, designers, users, and the systems themselves, in order to prevent negative consequences.
حسینی قلعه¬بهمن سیداکبر، (بی تا) تحلیلی کد اخلاقی محبت در آیین کاتولیک، اخلاق پژوهی، ش3.
شریف زاده، فناوری اطلاعات؛ (1401) دوراهی اخلاقی و تصمیم¬گیری، پژوهشنامه پردازش و مدیریت اطلاعات، دوره 38، شماره 2.
کاجی حسین، (1392) فلسفه تکنولوژی دون آیدی، تهران، انتشارات هرمس.
غضنفری مهدی و محمود رضایی، (1385) مقدمه¬ای بر نظریه مجموعه¬های فازی، تهران، انتشارات دانشگاه علم و صنعت.
مک¬کنزی و دیگران، (1389) فلسفه تکنولوژی، چاپ چهارم، مترجم: شاپور اعتماد، تهران، انتشارات نشر مرکز.
Jobin, A., Ienca, M., & Andorno, R. (2019) Artificial Intelligence: The Global Landscape. AI & Society, 34(2).
Binns, R. (2018) Fairness in Machine Learning: Lessons from Political Philosophy. In Proceedings of the (2018) Conference on Fairness, Accountability, and Transparency (FAT* 2018)
Shadloo, B., Sadeghi, A., & Zerehpoosh, F. (2021). Ethics in Artificial Intelligence: A Comparative Study of Different Approaches. Journal of AI Ethics,1 (1).
Reynolds, G. (2014). Ethical Decision Making in Artificial Intelligence: Balancing Human and Machine. In Proceedings of the International Conference on Artificial Intelligence (ICAI 2014)
Asimov, Issac. (1942) ‘Runaround’, Astounding Science Fiction.
Feenberg, Andrew. (1995) Alternative Modernity: The Technical Turn in Philosophy and Social Theory. Los Angeles:University of California Press.
Reynolds, George W. (2014) Ethics in Information Technology. Massachusetts: Cengage Learning.
Ihde, Don. (1990) 'Technology and the Lifeworld: From Garden to Earth', Bloomington: Indiana University press.
Mcleod, R. (1998) Management Information System, New Jersey, Prentice-Hall.
Obrien, J. A. (1992) Management Information Systems: A Managerial and User perspective. New Delhi: Galgotia Publication Pvt. Ltd.
