مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری مجله روانشناسی 18808436 30 2 2026 8 22 The Role of Music Therapy in Improving Anger Regulation Strategies: A Systematic Review Based on the PRISMA Framework نقش موسیقی‌درمانی در بهبود راهبردهای تنظیم خشم (مرور نظام‌مند بر اساس اصل PRISMA) fa مجید اخشابی دانشگاه هنر تهران نسیم سهیلی خوارزمی 2025 11 27 <p style="text-align: left;">The aim of this study was to systematically review studies related to the effect of music therapy on improving anger regulation strategies in different age groups and clinically. Anger is one of the fundamental human emotions that if not managed effectively, has negative psychological, social, and physical consequences. In recent years, music therapy has attracted the attention of psychologists as a non-invasive, pleasurable, welcome, and low-cost method. Using the PRISMA framework and reviewing 87 studies between 2000 and 2025, this study investigated the effectiveness of different types of music therapy in improving cognitive, behavioral, and physiological anger regulation strategies. The results show that music therapy significantly reduced trait anger, aggression, and improved strategies such as cognitive revision, problem solving, and impulse control. The highest effectiveness was observed in active group interventions such as percussion and group singing. Also, various neurological, psychological, and social mechanisms play a role in this effectiveness. However, heterogeneity in tools, study design, and lack of long-term follow-up have limited the external validity of the results. This review emphasizes that music therapy can be used as an effective adjunct to educational, clinical and rehabilitation programmes for anger management, provided that future studies are carried out with a more rigorous methodology and higher standards.</p> <p>هدف پژوهش حاضر، مرور نظام&zwnj;مند مطالعات مرتبط با تأثیر موسیقی&zwnj;درمانی بر بهبود راهبردهای تنظیم خشم در گروه&zwnj;های مختلف سنی و بالینی است. خشم یکی از هیجانات بنیادین انسان است که در صورت عدم مدیریت مؤثر، پیامدهای منفی روان&zwnj;شناختی، اجتماعی و جسمانی به همراه دارد. در سال&zwnj;های اخیر، موسیقی&zwnj;درمانی به&zwnj;عنوان روشی غیرتهاجمی،لذتبخش ،استقبال شونده و کم&zwnj;هزینه مورد توجه روان&zwnj;شناسان قرار گرفته است. این مطالعه با بهره&zwnj;گیری از چارچوب PRISMA و مرور 87 مطالعه بین سال&zwnj;های ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۵، به بررسی اثربخشی انواع مختلف موسیقی&zwnj;درمانی در بهبود راهبردهای شناختی، رفتاری و فیزیولوژیک تنظیم خشم پرداخته است. نتایج نشان می&zwnj;دهد که موسیقی&zwnj;درمانی به&zwnj;طور معناداری موجب کاهش خشم صفتی، پرخاشگری، و بهبود راهبردهایی نظیر بازنگری شناختی، حل مسئله و کنترل تکانه شده است. بیشترین اثربخشی در مداخلات گروهی فعال مانند نواختن سازهای کوبه&zwnj;ای و آواز گروهی مشاهده شد. همچنین، مکانیسم&zwnj;های عصبی، روان&zwnj;شناختی و اجتماعی گوناگونی در این اثربخشی نقش دارند. با وجود این، ناهمگونی در ابزارها، طراحی مطالعات و فقدان پیگیری&zwnj;های بلندمدت، اعتبار بیرونی نتایج را محدود کرده است. این مرور تأکید می&zwnj;کند که موسیقی&zwnj;درمانی می&zwnj;تواند به&zwnj;عنوان مکملی مؤثر در برنامه&zwnj;های آموزشی، بالینی و توان&zwnj;بخشی برای مدیریت خشم مورد استفاده قرار گیرد، مشروط بر اینکه مطالعات آینده با روش&zwnj;شناسی دقیق&zwnj;تر و استانداردهای بالاتری اجرا شوند.</p> http://Iranapsy.ir/en/Article/Download/52223