موسسه آموزش عالی فاطمیه شیراز پژوهش های میان رشته ای زنان 2783-1175 6 2 2024 8 27 Investigating the Relationship Between Love and Attachment Styles with Marital Adjustment of Married Women Working in Education in Tehran بررسی رابطه سبک های عشق ورزی و سبک‌های دلبستگی با سازگاری زناشویی زنان متاهل شاغل در آموزش و پرورش شهر تهران 37 54 fa مژگان فریدون نژاد دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال ستایش عین علی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، ایران 2024 5 15 <p style="text-align: justify;">The purpose of this study was to investigate the relationship between love styles and attachment styles with the marital adjustment of married women working in education in Tehran. The research method was descriptive-correlational. The statistical population of this study included all married women working in education in Tehran in 1403 (2024). Cluster and random sampling methods were used. The participants completed the Attitude toward Love (Love Styles) Questionnaire (Hendrick &amp; Hendrick, 1986), the Attachment Questionnaire (Collins &amp; Reid, 1990), and the Marital Adjustment Questionnaire (Spanier, 1976). To examine the relationships between the research variables, the Pearson correlation method was used, and to analyze the nature of these relationships, multivariate regression was applied using the latest version of SPSS-28 software.The results revealed a significant correlation between attachment styles and marital adjustment, as well as between love styles and marital adjustment among married women working in education in Tehran. According to the findings, there was a positive and significant relationship between the love styles of Eros, Storge, Pragma, and Agape with marital adjustment, while a negative and significant relationship was found between the love styles of Ludus and Mania with marital adjustment. According to the significance level, Eros love style (with an impact coefficient of 0.284), Ludus (with an impact coefficient of -0.14), Storge (with an impact coefficient of 0.29), Pragma (with an impact coefficient of 0.12), Mania (with an impact coefficient of -0.14), and Secure attachment style (with an impact coefficient of 0.09) were able to predict marital adjustment. However, Agape love style, as well as avoidant and anxious attachment styles, were not able to predict marital adjustment.</p> <p style="text-align: justify;">هدف از انجام این پژوهش بررسی رابطه سبک&zwnj;های عشق&zwnj;ورزی و سبک&zwnj;های دل&zwnj;بستگی با سازگاری زناشویی زنان متأهل شاغل در آموزش&zwnj;وپرورش شهر تهران بود. روش این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش را کلیه زنان متأهل که در آموزش&zwnj;وپرورش شهر تهران در سال 1403 مشغول به کار می&zwnj;باشند را تشکیل دادند. روش نمونه&zwnj;گیری خوشه&zwnj;ای و تصادفي در دسترس بود. افراد نمونه پرسشنامه&zwnj;های نگرش به عشق (سبک&zwnj;های عشق&zwnj;ورزی) (هندریک و هندریک، 1986)، پرسشنامه دل&zwnj;بستگی كولينز و ريد (1990) و پرسشنامه سازگاری (اسپانیر، 1976) را تکمیل نمودند. برای بررسی ارتباط بین متغیرهای پژوهش از روش همبستگی پیرسون و به&zwnj;منظور بررسی چگونگی این ارتباط از روش رگرسیون چند متغیره در آخرین ورژن نرم&zwnj;افزاری SPSS-28 تحلیل شد. نتایج نشان داد که بین سبک&zwnj;های دل&zwnj;بستگی با سازگاری زناشویی و همچنین بین سبک&zwnj;های عشق&zwnj;ورزی با سازگاری زناشویی زنان متأهل شاغل در آموزش&zwnj;وپرورش شهر تهران همبستگی معناداری وجود دارد. طبق یافته&zwnj;های پژوهش، بین سبک&zwnj;های عشق&zwnj;ورزی اروس، استروگ، پراگما، آگاپه با سازگاری زناشویی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد و بین سبک&zwnj;های عشق&zwnj;ورزی لودوس و مانیا با سازگاری زناشویی رابطه منفی و معناداری وجود دارد. با توجه به سطح معناداری، سبک&zwnj;های عشق&zwnj;ورزی اروس با ضریب تأثیر (284/0)، لودوس با ضریب تأثیر (14/0-)، استروگ با ضریب تأثیر (29/0)، پراگما با ضریب تأثیر (12/0)، مانیا با ضریب تأثیر (14/0-) و سبک دل&zwnj;بستگی ایمن با ضریب تأثیر (09/0) می&not;توانند سازگاری زناشویی را پیش&zwnj;بینی کنند، ولی سبک عشق&zwnj;ورزی آگاپه و سبک&zwnj;های دل&zwnj;بستگی اجتنابی و اضطرابی قادر به پیش&zwnj;بینی سازگاری زناشویی نمی&zwnj;باشند.</p> http://wir.fatemiyehshiraz.ac.ir/en/Article/Download/48796