مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری پژوهش های روانشناختی 1019-9616 13 2 2024 10 22 Happiness and Mental Health among University Students شادکامی و سلامت روانی در دانشجویان 112 126 fa منصور سلیمانی دانشگاه پیام‌نور، حسن غلامحسین زاده دانشگاه تهران رقیه همایون‌پور دانشگاه پیام‌نور، خدابنده 2010 4 28 <p style="text-align: left;">Abstract: The purpose of this research was to investigate happiness and mental health among Payameh Noor University students studying during the academic year of 2008-2009 and to determine the relationship between the two variables. 200 students were recruited (136 females and 64 males) via stratified random sampling. The Oxford Happiness Inventory and General Health Questionnaires were administered. This research was a cross-sectional retrospective descriptive study and the results of analysis of variance showed that there were no significant differences between male and female participants regarding happiness (p&gt;0/01). However, by comparing the subscales, some significant differences between the two groups were found. Results showed that men scored higher than women in subscales of life satisfaction and self-esteem (p&lt;0/01). On the other hand, women were reported to have higher means as far as positive mood and self satisfaction were concerned (p&lt;0/001). There were no significant differences in the mental well-being of men and women (p&lt;0/01). Analysis of mental health revealed that men were in a better condition than women (p&lt;0/001). In addition, analysis of subscales (somatic symptoms, anxiety, social dysfunction, and depression) indicated better means for men. Also, a significant correlation was found between happiness and mental health (p&lt;0/01).</p> <p style="text-align: justify;">چكيده: هدف پژوهش حاضر مقایسه سطح شادکامی و سلامت روانِ دانشجویان دختر و پسر دانشگاه پیام&zwnj;نور خدابنده در سال تحصیلی 88-1387 و تعیین رابطة بین این دو متغیر بود. در این مطالعه، 200 دانشجو (136 زن و 64 مرد) به صورت نمونه&zwnj;گیری تصادفی طبقه&zwnj;ای انتخاب شدند و پرسشنامه&zwnj;های شادکامی آکسفورد (OHI) که دارای پنج عامل است، و سلامت عمومی (GHQ) که دارای چهار عامل است، در مورد آنها اجرا شدند. نتایج تحلیل واریانس نشان داد که بین زنان و مردان از نظر متغیر شادکامی تفاوت معناداری وجود ندارد، ولی در خرده&zwnj;مقیاس&zwnj;های رضایت از زندگی و عزت&zwnj;نفس، مردان (01/0P&lt;) و در خرده&zwnj;مقیاس&zwnj;های خلق مثبت و رضایت&zwnj;خاطر، زنان (001/0P&lt;) نمره&zwnj;های بالاتری داشتند. در خرده&zwnj;مقیاس بهزیستی روانی تفاوت معناداری بین دو گروه وجود نداشت. در بررسی متغیر سلامت روان، بین دو گروه اختلاف معناداری وجود داشت، به گونه&zwnj;ای که مردان از سلامت روان مناسب&zwnj;تری برخوردار بودند (001/0P&lt;). در مقایسة زیرمقیاس&zwnj;های این متغیر نیز در هر چهار خرده مقیاس علائم جسمانی، اضطراب، اختلال در کارکرد اجتماعی، و افسردگی، میانگین نمره&zwnj;های مردان پایین&zwnj;تر از زنان بود. نتایج محاسبة همبستگی نشان داد که رابطة شادکامی و سلامت روان معنادار است (01/0P&lt;).</p> http://psychological-research.com/en/Article/Download/48392