مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری دو فصلنامه فلسفه تربیت 2538-2802 2 10 2025 10 4 The application of mathematics education in the formation of philosophical disposition کاربرد آموزش ریاضی در شکل‌گیری منش فلسفی 200 224 10.61882/pesi.48116.2.10.200 fa مجتبی پورکریمی هاوشکی تهران رسول اسکندری هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان 2024 9 26 The aim of this study is to address the application and role of non-mathematics role of mathematics. It aims to show that mathematics education should improve students' thinking and develop their philosophical motives. to achieve the above goal, an analytical - deductive method has been used. In this study, we have examined the foundations of two absolutist and Constructivist approaches in mathematics education to infer their non-mathematical functions. Absolutist mathematics education should be able to convey: the attempt to understand fixed rules, the value of transmission and understanding, the distance from superficial observation and the redesigned nature of being. Constructivist mathematics education should also be able to convey the acceptance of theories as justified beliefs, the constructivist power of the human mind, conscious participatory interaction and genealogical examination of topics and concepts. Principles that do not contradict and contradict each other and are in a complementary continuum. Based on the above findings, in the optimal case, the result of the relationship between philosophical foundations and mathematics education will be that philosophical foundations will lead the teaching process and, of course, mathematics teaching in the first step. That is, different philosophical approaches will be oriented to goal selection, content editing, teaching methods, teacher and student roles, and ultimately evaluation in mathematics. In the second step, guided mathematics education with philosophical foundations will shape the philosophical nature of students. And this will be a continuing cycle because the mind will grow in a dynamic state and the thinking will become generous.   هدف این پژوهش پرداختن به کاربرد و نقش غیر ریاضیاتی یا همان فلسفی ریاضیات است.هدف آن است تا نشان داده شود آموزش ریاضی باید  باعث بهبود تفکر و رشد منش فلسفی  دانش آموزان شود.به منظور دست یابی به هدف فوق از روش تحلیلی- استنتاجی استفاده شده است.در این پژوهش با مروری بر مبانی دو رویکرد مطلق گرا و ساخت گرا در آموزش ریاضی به استنتاج کارکردهای غیر ریاضیاتی آنها پرداخته ایم.آموزش ریاضی مطلق گرا باید بتواند:تلاش برای فهم قواعد ثابت،ارزش انتقال و فهماندن،دوری از سطحی نگری و ماهیت بازتوصیفانه هستی را منتقل نماید. آموزش ریاضی ساخت گرا نیز باید بتواند پذیرش نظریات به مثابه باورهای موجه، قدرت ساخت گرایانه ذهن بشر، تعامل آگاهانه مشارکتی و بررسی تبارشناسانه موضوعات و مفاهیم را منتقل نماید.اصولی که در تضاد و تناقض با هم نیستند و در یک پیوستار کامل کننده هم هستند. بر اساس یافته های فوق در حالت مطلوب، نتیجه رابطه مبانی فلسفی و  آموزش ریاضیات به این گونه خواهد بود که مبانی فلسفی در گام نخست باعث هدایت فرایند آموزش و بالطبع تدریس ریاضی خواهند شد.یعنی رویکردهای مختلف فلسفی جهت دهنده به انتخاب هدف، تدوین محتوا، روش تدریس، نقش معلم و دانش آموز و در نهایت ارزشیابی در درس ریاضی خواهند شد.در گام دوم آموزش ریاضی  هدایت یافته با مبانی فلسفی شکل دهنده منش فلسفی دانش آموزان خواهد شد. و این چرخه ای ادامه دار خواهد بود به این دلیل که ذهن در حالت پویا رشد کرده و تفکر زایا خواهد شد.

http://pesi.saminatech.ir/en/Article/Download/48116