مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری پژوهش های معماری نوین 2820-9818 3 3 2023 12 22 Evaluating effective factors in changing the use of spaces with a regeneration approach ارزيابي عوامل مؤثر در تغيير کاربري فضاها با رويکرد باززنده‌سازي 39 38 fa فاطمه برغش موسسه آموزش عالی آپادانا مریم دستغیب پارسا دانشگاه آزاد واحد تهران شمال آتنا عبدشیخی کیمیاالسادات طبیب‌زاده 2023 8 17 <p>The aim of this study is to identify the factors through which by creating a driving force in changing space used to regenerate spaces in it. This study examines the methods of intervention and change of use in spaces, identifying the components of space regeneration and their intervention areas. The research method of the research is qualitative approach and comparative method and in order to access the subject literature, the basic concepts have been collected from the library and survey method. The theoretical framework has been established through the study of books, articles, theses, and database searches. In the present study, the most influential criteria for changes in building use, with an emphasis on regeneration, have been gathered from the literature. Based on the conducted studies, quality criteria of space, elements and components, and consideration of previous usage have been extracted and examining the criteria in case examples including, Arghvan Administrative Office, Textile Art Gallery (Taropood), Water Museum in Vakil Reservoir, Newton Glasses Gallery, Rooberoo Hostel and 1330 House have been evaluated. The result of the above research indicates that the Water Museum in Vakil Reservoir, then the Textile Art Gallery of Shiraz and the Rooberoo hostel of Tehran are compatible with the with the characteristics of regeneration. Paying attention to the spatial quality, components and elements and paying attention to the previous use has a reciprocal relationship with the change of use of the building with a revitalization approach, and as a result, we get a lasting effect.</p> <p>امروزه بناهایی که دیگر قابلیت ماندگاری در نقش اولیه&zwnj;ی خود را ندارند به یکی از بحران&zwnj;های حائز اهمیت برای جوامع مختلف تبدیل شده است. یکی از راهکارهای حفاظت از بناهای بدون استفاده با هدف بهره&zwnj;برداری بهینه از منابع، توسعه پایدار، اقتصادی بودن و محافظت از میراث فرهنگی، تغییرکاربری و استفاده مجدد از آنها با رویکرد باززنده&zwnj;سازی است. هدف از این پژوهش شناسایی عواملی است که از طریق آنها با ایجاد نیرویی محرک در تغییر کاربری&zwnj;های فضایی بتوان به باززنده&zwnj;سازی فضاها در آن دست یافت. روش تحقیق پژوهش حاضر با رویکرد کیفی و روش مقایسه&zwnj;ای - تطبیقی و به&zwnj;منظور دسترسی به ادبیات موضوع، مفاهیم پایه از روش کتابخانه&zwnj;ای و پیمایشی جمع&zwnj;آوری شده&zwnj;اند. در این پژوهش نحوه مداخله و تغییر کاربری فضاها با تأکید بر باززنده&zwnj;سازی جمع&zwnj;آوری شده است و در ادامه مؤلفه&zwnj;های استخراج&zwnj;شده در 6 نمونه موردی در قالب جداول و نمودار مورد تحلیل قرار گرفته است. نتیجه پژوهش حاکی از آن است که توجه به کیفیت فضایی، اجزاء و عناصر و توجه به کاربری پیشین رابطه متقابلی با تغییر کاربری بنا با تأکید بر رویکرد باززنده&zwnj;سازی دارد و در نتیجه اثری ماندگار به دست می&zwnj;آوریم و با بررسی معیارها و زیرمعیارها در نمونه&zwnj;های موردی چنین استنباط گردید که موزه آب در آب&zwnj;انبار وکیل، موزه نساجی شیراز و هاستل روبرو در تهران با معیار&zwnj;های باززنده&zwnj;سازی تطابق بیشتری دارند.</p> http://arch.fatemiyehshiraz.ac.ir/en/Article/Download/45204