مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری دوفصلنامه پژوهشنامه حقوق خصوصی احرار 2821-2703 7 13 2026 4 15 A comparative analysis of the education systems in Iran and the United States and their respective statutory legal frameworks واکاوی آموزش وپرورش ایران و آمریکا و حقوق موضوعه ی آن 10.66224/ahrar.53727.7.13. fa هادی آبانگاه ازگمی استاد یار گروه الهیات، پردیس بنت الهدی صدر فرهنگیان ،گیلان، ایران حمیده فریور ویشکایی دانشجوی کارشناسی آموزش ابتدایی، واحد پردیس بنت الهدی صدر،دانشگاه فرهنگیان،رشت،ایران زینب کشاورز شیرکدهی دانشجوی کارشناسی آموزش ابتدایی، واحد پردیس بنت الهدی صدر،دانشگاه فرهنگیان،رشت،ایران. کوثر قبادی ازبری دانشجوی کارشناسی آموزش ابتدایی، واحد پردیس بنت الهدی صدر،دانشگاه فرهنگیان،رشت،ایران فاطمه غلامی دانشجوی کارشناسی آموزش ابتدایی، واحد پردیس بنت الهدی صدر،دانشگاه فرهنگیان،رشت،ایران 2026 1 27 <p>The educational systems of Iran and the United States, despite their structural and cultural differences, both aim to develop capable and competent citizens. However, each faces challenges related to educational equity and quality.The Iranian education system is largely centralized, operating based on unified curricula and nationwide standardized assessments. This approach has made issues such as educational inequality and limited resources more apparent. In contrast, the U.S. education system is decentralized, with each state having the autonomy to determine its own curriculum and standards. This structure, due to reliance on local taxes, has led to significant disparities in educational quality.Assessment methods also differ considerably between the two systems. In Iran, Konkur serve as the primary means of evaluation, placing substantial pressure on students. In contrast, the U.S. system places greater emphasis on skill development and employs a wider variety of assessment methods, which can enhance educational dynamism.Ultimately, despite these differences, both systems share the common goal of preparing future generations and meeting the educational needs of society. Both also face similar challenges regarding educational equity and must strive to reduce inequalities and improve the overall quality of education.</p> <p>نظام&zwnj;های آموزشی ایران و آمریکا با وجود تفاوت&zwnj;های ساختاری و فرهنگی، هر یک به &zwnj;دنبال پرورش شهروندان توانمند هستند، اما چالش&zwnj;هایی در زمینه عدالت و کیفیت آموزشی با آن&zwnj;ها همراه است. نظام آموزشی ایران به&zwnj;طور عمده متمرکز است و بر اساس برنامه&zwnj;های درسی واحد و ارزشیابی سراسری فعالیت می&zwnj;کند. این رویکرد، به ویژه در ایجاد نابرابری&zwnj;های آموزشی و محدودیت منابع مشهود است. در مقابل، نظام آموزشی آمریکا، غیرمتمرکز بوده و هر ایالت در تعیین محتوا و استانداردها آزادی عمل دارد. این فرآیند به &zwnj;واسطه وابستگی به مالیات&zwnj;های محلی باعث بروز تفاوت&zwnj;های چشمگیری در کیفیت آموزشی شده استشیوه&zwnj;های سنجش نیز در هر دو نظام بسیار متفاوت است. در ایران، آزمون&zwnj;ها به&zwnj; ویژه کنکور، محور اصلی سنجش بوده و دانش&zwnj;آموزان تحت فشار زیادی برای قبولی در این آزمون&zwnj;ها قرار دارند. در مقابل، نظام آموزشی آمریکا بر مهارت&zwnj;آموزی و تنوع در روش&zwnj;های سنجش تأکید بیشتری دارد، که می&zwnj;تواند به ارتقاء پویایی آموزشی کمک کنددر نهایت، علیرغم این تفاوت&zwnj;ها، هدف هر دو نظام، پرورش نسل&zwnj;های آینده و تأمین نیازهای آموزشی جامعه است. هر دو نظام به &zwnj;نوعی با چالش&zwnj;های مشابهی در زمینه عدالت آموزشی مواجه هستند و باید در تلاش برای برطرف کردن این نابرابری&zwnj;ها و ارتقاء کیفیت آموزشی حرکت کنند. .</p> http://ahrarlawjournal.ir/ar/Article/Download/53727