بررسی سطح «تبیین» در گفتمان سیاسی منعکس در اشعار عبید زاکانی بر اساس نظریۀ تحلیل گفتمان انتقادی رومن فرکلاف
الموضوعات : کلام اسلامیحمید احراری پور 1 , محبوبه ضیاء خدادادیان 2 , فرزاد عباسی 3
1 - دانشجوی دکتری ،گروه زبان و ادبیات فارسی ، واحد نیشابور ، دانشگاه آزاد اسلامی ، نیشابور ، ایران
2 - گروه زبان و ادبیات فارسی ، واحد نیشابور ، دانشگاه آزاد اسلامی ، نیشابور ، ایران
3 - گروه زبان و ادبیات فارسی ، واحد نیشابور ، دانشگاه آزاد اسلامی ، نیشابور ، ایران
الکلمات المفتاحية: عبید زاکانی, تحلیل گفتمان انتقادی, رومن فرکلاف, سطح تبیین, گفتمان سیاسی.,
ملخص المقالة :
شمار بسیاری از آثار ادبی فارسی، با مفاهیم اجتماعی پیوند خورده است و صاحبان این آثار، دغدغههای مردمی و توجه به «دیگری» را در سطوح روساخت و ژرف¬ساخت بازنمایی کرده¬اند. عبید زاکانی در اشعار خود از ابزارهای ادبی برای پرداختن به مسائل اجتماعی و سیاسی استفاده کرده و گفتمان «قدرت» را به چالش کشیده¬ است. خوانش این اشعار بر پایة تحلیل گفتمان انتقادی نورمن فرکلاف، در سطح تبیین، نشان می¬دهد که نظام ارتباطی شخصیت¬ها در اشعار عبید بر اساس سلسله-مراتب قدرت شکل گرفته است و شکاف آشکاری میان دو سویۀ ارتباط (کنش¬گر، ستم¬پذیر) دیده می¬شود. این تحقیق با استناد به منابع کتابخانه¬ای و روش توصیفی- تحلیلی انجام شده و هدف و مسألۀ اصلی پاسخ¬گویی به این پرسش است که در خوانش اشعار عبید زاکانی بر اساس مبانی نظریۀ تحلیل گفتمان انتقادی فرکلاف، چه برداشتی از کیفیت مناسبات قدرت در لایۀ «تبیین» به دست میآید؟ نتایج تحقیق نشان می¬دهد که گفتمان سیاسی اشعار عبید در سطح تبیین، بر اساس نوعی تقابل و رویارویی شکل گرفته است. در یک سوی این گفتمان، شیخ ابواسحاق به عنوان مصداق شاه آرمانی و مردم¬گرا قرار دارد و در سوی دیگر، امبر مبارزالدین به عنوان نماد ظلم، ریاکاری و مردم¬آزاری دیده می¬شود. همچنین، شاعر به بافت اجتماعی و فرهنگی موجود در جامعۀ وقت اشاره کرده و پیوند میان ایدئولوژی-های مذهبی و عرفانی با مسائل سیاسی را آسیب¬زا دانسته است.
آقاگل¬زاده، فردوس. (1390). تحلیل انتقادی گفتمان. تهران: علمی و فرهنگی.
آقاگل¬زاده، فردوس و غیاثیان، مریم¬سادات. (1386). «رویکردهای غالب در تحلیل گفتمان انتقادی». مجلۀ زبان و زبان¬شناسی. دورۀ 3. شمارۀ 5.
اللهیاری، محمدرضا و جلیلی، رضا و رضازاده زوارم، محمدرضا. (1399). «انعکاس ریا و تزویر در کلیات عبید زاکانی». پژوهش¬نامۀ اورمزد. شمارۀ 51.
پاینده، حسین. (1382). گفتمان نقد. تهران: روزگار.
حکیم¬آذر، محمد. (1394). «تأملی در محتوای اجتماعی طنز عبید زاکانی». مجلۀ پژوهشهای نقد ادبی و سبک¬شناسی. سال 6. شمارۀ 22.
ذوالفقاری، حسن. (1391). «موش و گربه (سوابق و نمونه¬های داستان¬های موش و گربه در ادب فارسی)». مجلۀ مطالعات ادب کودک. سال 3. شمارۀ 1.
عبید زاکانی، نظام¬الدین عبدالله. (1342). کلیات. به تصحیح عباس اقبال. شرح و تعبیر و ترجمۀ لغات و آیات و عبارات عربی از پرویز اتابکی. تهران: کتابفروشی زوار.
فرکلاف، نورمن. (1387). تحلیل انتقادی گفتمان. ترجمۀ فاطمه شایسته پیران و دیگران. تهران: مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه¬ها.
صفا، ذبیح¬الله. (1369). تاریخ ادبیات ایران. ج3. تهران: فردوسی.
مقدم، صدیقه. (1396). «شیوع رفتارهای ریاکارانه ریشه¬های فرهنگی دارد». خبرگزاری شفقنا، منتشرشده در 9 خرداد.
نظری¬منظم، هادی و آذرنیا، فرشته. (1395). «بررسی تطبیقی طنز در آثار جاحظ و عبید زاکانی». مجلۀ کاوش¬نامۀ ادبیات تطبیقی دانشگاه رازی کرمانشاه. سال 5. شمارۀ 22.
یورگنسن، ماریان و فیلیپس، لوئیز. (1389). نظریه و روش در تحلیل گفتمان. ترجمۀ هادی جلیلی. تهران: نشر نی.
Fairclough, Norman. (2002). Critical Discource Analysis and the Marketization of Public Discourse. In toolan. M (ed.) Critical Discource Analysis. Vol 2. London: Routledge.
