فرایند الحاق چین به سازمان تجارت جهانی
الموضوعات : اقدامات و سیاستهای سازمانها
1 -
الکلمات المفتاحية: اقتصاد چین سازمان تجارت جهانی فرایند عضویت در سازمان تجارت جهانی آزادسازی اقتصادی,
ملخص المقالة :
کشور چین با اتخاذ سیاست درهای باز در دهه 1970 میلادی رفتهرفته با افزایش قدرت اقتصادي خود، تبدیل به قدرتی نوظهور در عرصه بینالمللی شد و در حال حاضر به بازیگری اصلی در معادلات سیاسی تبدیلشده است و منافع قدرتهای بزرگ را به چالش میکشد. فرایند اصلاحات اقتصادی در چین از اواسط دهه 1980 (قبل از عضویت در سازمان تجارت جهانی) تحول جدی یافت. این تحول را بهخوبی میتوان در عملكرد تجاری این كشور مشاهده كرد. در حال حاضر چین چه از نظر واردات و چه از نظر صادرات به بازیگری مهم در تجارت بینالملل بدل گشته است. حركت از روشهای قدیمیتر به سمت برنامهریزی واردات با روش صدور مجوزهای وارداتی و استفاده از تعرفههای گمركی، موجب شده است سازوكار بازار و قیمت بهعنوان مهمترین عوامل تعیینكننده در روابط آتی چین با بقیه دنیا از جایگاه خاصی برخوردار شود. بر این اساس این نوشتار درصدد پاسخ به چرایی این پرسش راهبردی برآمده است که «جمهوری خلق چین از رهگذر الحاق به سازمان تجارت جهانی چه اهداف پیدا و پنهانی را دنبال میکند؟» فرضیة مطرح در مقابل پرسش مذکور ناظر است بر اینکه الحاق چین به سازمان تجارت جهانی بهعنوان بخشی از فرایند اصلاحات اقتصادی چین به این کشور امكان داد تا منافع حاصل از فرایند اصلاحات تجاری دولت چین را كه طی دو دهه قبل از الحاق به عملآورده بود تثبیت كند و مبنای ادامه اصلاحات آتی قرار دهد.
فارسی
امیدبخش، اسفندیار (1388). بررسی تجربیات کشورهای منتخب در فرایند الحاق به سازمان تجارت جهانی، تهران: مؤسسه مطالعات و پژوهشهای بازرگانی.
کمالی اردکانی، مسعود (1394). عضویت در سازمان تجارت جهانی با هدف افزایش رقابتپذیری اقتصادی، تهران: مؤسسه مطالعات و پژوهشهای بازرگانی.
کهریزی، ندا (1398). ظهور چین؛ نظم چندقطبی غیر منازعه آمیز، انتشار در پایگاه مؤسسه مطالعات و تحقیقات ابرار معاصر، قابلدسترسی در: http://tisri.org/?id=t6a5tkt6
گروه مترجمان (1394). ایجاد تحول در اقتصاد: سیاست صنعتی در خدمت رشد، اشتغال و توسعه، تهران: مؤسسه مطالعات و پژوهشهای بازرگانی.
مازار، مایکل و همکاران (1398). اقتصاد سیاسی جهانی؛ درک نظم اقتصاد بینالملل، (مهدی میرمحمدی و همکاران، ترجمه)، تهران: مؤسسه تدبیر اقتصاد.
مرادپور و گونگ بایهوآ (1387). تجربه چین در ایجاد مرکز مشاورهای برای عضویت در سازمان تجارت جهانی، مجله بررسیهای بازرگانی، شماره 29. صص. 28 ـ 21
موسوی شفایی، مسعود و همکاران (1395). دیپلماسی اقتصادی و قدرتیابی چین در عرصه جهانی، مطالعات اقتصاد سیاسی بینالملل، سال اول، شماره دوم.
میرترابی، سید سعید و کشوریان آزاد، محسن (1399). تأثیر خیزش چین بر نظم تجاری بینالمللی (2020- 2001)، فصلنامه پژوهشهای روابط بینالملل، دوره دهم، شماره دوم، شماره پیاپی 37، صص 154 ـ 123.
English Source
Che, L (2019). “China’s State – Directed Economy and the international order”, Carnegie Endowment for international peace.
Deepak Bhattasali, Shantong Li &, William J. Martin (2004). China and the WTO: Accession, Policy Reform, and Poverty Reduction Strategies. World Bank Publications.
Hopewell, K (2019). “US – China conflict in global trade governance: the new politics of agricultural subsidies at the WTO”, Review of international political economy, Vol. 26, No. 2.
Li, S and Tu, X (2018). “Impact of Chinese Characteristics on the World Trade Organization: Challenges and Strategies”, China and World Economy, Vol. 26, No. 2.
McKinsey Global Institute (2019). China and the world: Inside the dynamics of a changing relationship.
Nithan, M (2016). “The Gulf States in international Political Economy”, NewYork: Palgrave Macmillan.
Qian, Y. (1999). The Process of China’s Market Transition: The Evolutionary, Historical, and Comparative Perspectives.
U. Srinivasa Rangan (2004). Russia and the WTO: A National Business System Perspective
UNCTAD (2002). Trade and Development Report: China's accession to WTO: Managing integration and industrialization.
Wolf, R (2015). “First diagnose, then treat: what ails the Doha Round?” World Trade Review, Vol. 14, No. 1.
Yeling Tan (2021), How the WTO Changed China: The Mixed Legacy of Economic Engagement, Foreign Affairs Magazine
www.wto.org
