مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری فصلنامه علمی توانمندی روان شناختی 1 4 2026 8 20 The Effectiveness of Emotional Efficacy Therapy on Anxiety Sensitivity and Emotional Avoidance in women with Multiple Sclerosis. اثربخشی درمان کارآمدی هیجانی بر حساسیت اضطرابی و اجتناب هیجانی در زنان مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس fa مهدی مومنی دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد پریناز سجادیان اصفهان 2026 4 9 <p style="text-align: left;">The present study aimed to determine the effectiveness of Emotional Efficiency Therapy on anxiety sensitivity and emotional avoidance in women with Multiple sclerosis (MS). This research was a quasi-experimental study with a pretest-posttest and follow-up design with a control group. The statistical population of the present study consist of all women with Multiple Sclerosis in Esfahan city in the year 2024. The sample of this study included 30 eligible patients from the Esfahan MS Treatment, Educational, and research center, who were assigned to two groups of 15 (experimental and Control). The sampling method was convenience sampling, and participants were randomly assigned to the experimental and control groups. Data were collected using the Anxiety Sensitivity Index (ASI) (Floyd et al 2005) and the Emotional Avoidance Questionnaire (EAI) (Kennedy 2015), and were analyzed using repeated measures analysis of variance (ANOVA) via SPSS-29 software. The results indicated that Emotional Efficacy Therapy was effective in reducing Anxiety Sensitivity and its subcomponents (including fear of physical concerns and fear of cognitive dyscontrol), as well as Emotional Avoidance in the posttest phase. (p&lt;0/05) However, the effects of the intervention did not persist in follow-up phase (P&gt;0/05). The results of this study showed that emotional efficacy therapy is effective in reducing anxiety sensitivity and emotional avoidance in women with multiple sclerosis.</p> <p>پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان کارآمدی هیجانی بر حساسیت اضطرابی و اجتناب هیجانی در زنان مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس (ام اس) انجام شد. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی زنان مبتلا به ام اس در شهر اصفهان در سال 1403 بود. نمونه این مطالعه شامل30 بیمار واجد شرایط از مرکز درمانی، آموزشی و پژوهشی ام اس اصفهان بود که در دو گروه 15 نفری (آزمایش و کنترل) جای دهی شدند. روش نمونه گیری پژوهش به صورت در دسترس بود و شرکت کنندگان به طور تصادفی در گروه های آزمایش و کنترل قرار گرفتند. داده ها با استفاده از شاخص حساسیت اضطرابی (فلوید و همکاران، 2005) و پرسشنامه اجتناب هیجانی (کندی،2015) جمع آوری شدند و با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و نرم افزار SPSS29 تجزیه و تحلیل گردیدند. نتایج نشان داد که درمان کارآمدی هیجانی در کاهش حساسیت اضطرابی و زیر مولفه های آن شامل (ترس از نگرانی های بدنی و ترس از نداشتن کنترل شناختی) و همچنین اجتناب هیجانی در مرحله پس آزمون موثر بوده است (P&lt;0/05) با این حال اثرات مداخله در مرحله پیگیری پایدار نماند (P&gt;0/05).</p> http://psycapability.ir/fa/Article/Download/54715